گاهی

بسم الله الرحمن الرحیم

وعدالله الصابرین المخرج ممایکرهون والرزق من حیث لا یحتسبون جعلنا الله ایاکم من الذین لا خوف

علیهم ولا هم یحزنون

توی یک مشاعرۀ شش نفره، نفر پنجم همش شعر هاشو آروم آروم میخونه
که نفر ششم فرصت پیدا کنه یه شعر مناسب تو ذهنش حاضر کنه،،
بعد از دقایقی، دیگران متوجۀ قضیه میشن و همه فکر میکنن نفر پنجم،
نفر ششم رو دوستش داره،،
تا بالاخره همه از دور مسابقه حذف میشن و فقط نفر پنجم و ششم میمونن،،
و حالا یه دفه ورق بر میگرده و همه متوجه میشن که نفر پنجم،
قصد داشته نفر ششم رو با خودش به مرحلۀ آخر بکشه ونفر ششم رو جلو چشم دیگران با غرور شکست بده

نتیجه: همیشه، کمک های دیگران از روی دوست داشتن نیست، و باید مواظب باشیم

.
.
.
.
.
.
توی یک مشاعرۀ شش نفره، نفر پنجم همش شعر هاشو آروم آروم میخونه
که نفر ششم فرصت پیدا کنه............
.............ولی توی مرحلۀ آخر، بر خلاف تصور دیگران، و مخصوصاً نفر پنجم،،
ورق برگشت،
و همگی ملاحظه کردند که نفر ششم چقدر به کارش مسلط و چیره بود،
و چطوری با حضور ذهن و فصاحت کلامش حریف توانای خودش ( نفر پنجم) رو، شکست داد...

نتیجه: هیچوقت وسط یه ماجرا، نتیجه گیری نکنیم...

شخصی کنار خیابانی ایستاده بود و قصد داشت که از عرض خیابان عبور کند
اول نگاهی به سمت چپ کرد،
دوچرخه سواری را دید که از دور می آمد،،
نگاهی به سمت راست انداخت،
کسی نمی آمد؛ اما تکه سنگی را دید که کنار خیابان افتاده بود،
سرش را گرداند و به راه افتاد،،
ناگهان از سمت چپ صدای اتومبیلی را شنید که با سرعت به طرفش می آمد،،
وقتی نگاهش کرد دیگر دیر شده بود،
اتومبیل محکم به پهلویش زد،،
شخص به آسمان پرتاب شد و بر زمین افتاد،،
در حالی که سرش حسابی گیج بود
تصویر دوچرخه سوار جلویِ چشمانش نقش بست که به روی تکه سنگ رفته،، از مسیرش
خارج شده و با سر به آسفالت های کف خیابان برخورد کرد
.
.
.
.
.
شخصی کنار خیابانی ایستاده بود و قصد داشت که از عرض خیابان عبور کند..........
............کسی نمی آمد؛ اما تکه سنگی را دید که کنار خیابان افتاده بود،
دوباره نگاهی به دوچرخه سوار کرد و برگشت لگدی به سنگ زد و آن را از خیابان بیرون انداخت،،
ناگهان صدای اتومبیلی را شنید که با سرعت رد شد و رفت،،
و سپس دوچرخه سوار را دید که از کنارش عبور کرد و رفت....

گاهی وقت ها برداشتن سنگی از جلوی پای دیگران، مانع از افتادن سنگی جلویِ پای خودمان میشود...