دل

بسم الله الرحمن الرحیم

وعدالله الصابرین المخرج ممایکرهون والرزق من حیث لا یحتسبون جعلنا الله ایاکم من الذین لا خوف

علیهم ولا هم یحزنون

نرم و آهسته بیایید،

مبادا که ترک بردارد

شیشه ی نازک این تنها دل...

این دل نازک من

دیرگاهی ست که مرده ست ولی

کور سویی زامید

زنده اش می دارد...

با چه کوشش، چه تلاش

زنده اش می دارم،

تا مگر باز آید...

اگر او باز آید

چه سخن ها دارم

چه غزل ها دارم

همه را می خوانم

همه را می گویم

وای... اگر تنگ شود حوصله اش!

ای دل نازک و بشکسته من

مبادا که شکایت کنی از رفتن او

که چرا رفت، چنین کرد و چنان!

لاف عشق و گله از یار!... مبادا سخن

دل آن نازک دل

چون بلور است

مبادا که ترک بردارد...

"محبّت میراث بی پایان زندگی"...