اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

وعدالله الصابرین المخرج ممایکرهون والرزق من حیث لا یحتسبون

جعلنا الله ایاکم من الذین لا خوف علیهم ولا هم یحزنون

من به تنهایی باغ
بعدیک خواب زمستانی می اندیشم
وبه گلهای فرو خفته به دامان سکوت

من به یک کوچه گیج
گیج ازعطر اقاقی ها می اندیشم
وبه یک زمزمه عابرمست
که زتنهایی خود ناشاد است!

من به دلتنگی شبهای ملول
وتهی ماندن خودازشادی
بازمی اندیشم،بازمی اندیشم!

ذهنم ازخاطره هاسرشاراست
وفروامدن معجزه درهستی من
مثل خوشبختی من
دورترین حادثه است!

من به خوشبختی ماهی ها
می اندیشم
که درآن وسعت آبی باهم
بازهم همراهند

من به یک خانه می اندیشم،
یک خانه دور
که درآن فانوسی می سوزد
ودرآن جای تومانده است تهی
وبه گلهای فراموشی آن گلدان
می اندیشم
که زبی آبی پژمرده شدند!

من به تنهایی خویش
وبه تنهایی باغ
وبه یک معجزه می اندیشم...

راهیل هدایت

"محبّت میراث بی پایان زندگی"...